محاسبات و بررسی ها نشان می دهد که برای جابه جایی یک انسان، این صفحه بایستی حدودا 50 متر باشد تا بتواند فردی را که روی آن می نشیند، از زمین بلند کرده و از نقطه ای به نقطه دیگر جابه جا کند.
در حال حاضر بخشی از مطالعات نیز بر روی تبدیل شیوه تامین انرژی این قالیچه به یک نوع سیستم خورشیدی است، تا بتواند انرژی برق مورد نیاز جهت عملکرد سنسور های خود را از طریق انرژی نور خورشید تامین کند.
سازنده این طرح می خواهد روشی را ابداع کند که بتواند مدار های الکترونیکی مورد نیاز سنسور ها را به کمک پرینتر هایی که از جوهر های نانو استفاده می کنند تهیه کند، تا ظرافت و بهینه سازی مدارات الکترونیکی آن به حداکثر ممکن برسد.
جالب است. شاید هیچ کدام مان فکرش را هم نمی کردیم که روزی با کمک تکنولوژی، رویاها و افسانه های کودکی مان رنگ واقعیت به خود گیرد.